Mecze na dzisiaj, czwartek 19.02.2026

Trzynasty dzień Zimowych Igrzysk Olimpijskich Milano Cortina 2026 okazał się jednym z najbardziej napiętych i emocjonujących w historii ostatnich zimowych igrzysk — program medalowy przewidywał rozstrzygnięcia w aż pięciu dyscyplinach, a żadne z nich nie zawiodło oczekiwań kibiców. Od poranka na stokach Bormio w Val Valtellina, przez popołudniową kombinację nordyczną w Val di Fiemme, aż po nocny finał hokeja kobiet na mediolańskim lodowisku.

Narodziny olimpijskiego skimo i dramatyczny sprint kombinacji nordycznej

Bormio, leżące u podnóża Stelvio w regionie Valtelliny, stało się w czwartek miejscem narodzin nowej olimpijskiej tradycji. Ski mountaineering — w środowiskowym skrócie „skimo” — zadebiutował w programie Zimowych Igrzysk Olimpijskich po raz pierwszy w historii, kończąc przy okazji 28-letnią passę bez nowych dyscyplin w zimowym programie olimpijskim. Rywalizację kobiet wygrała Marianne Fatton ze Szwajcarii, pokonując faworyzowaną Francuzkę Emily Harrop — sześciokrotną mistrzynię świata w tej dyscyplinie, która mimo to musiała zadowolić się innym miejscem podium. Ciekawostka: skimo pojawiło się po raz pierwszy na Zimowych Igrzyskach Młodzieżowych w Lozannie w 2020 roku, jednak czwartek 19 lutego był pierwszym razem, gdy ta dyscyplina mogła wyłonić seniorskiego mistrza olimpijskiego. Zasady sprintu zakładają naprzemienne odcinki na nartach z założonymi „fockami” (specjalnymi naklejkami antypoślizgowymi na deskach), bieg pieszy ze sprzętem w plecaku oraz zjazdowy finisz — całość trwa zaledwie około 3,5 minuty na heat. „Przez całe życie goniłyśmy za tym celem — chcemy czerpać z tego wszystko” — mówiła Harrop przed startem, nie wiedząc jeszcze, że triumf wyprzedzi ją koleżanka z czołówki światowej.

Niemal równolegle, w dolinie Val di Fiemme, rozegrał się drużynowy sprint w kombinacji nordycznej — i to w ekstremalnych warunkach pogodowych. Intensywne opady śniegu przez cały czwartek utrudniały nie tylko rywalizację, ale też przemieszczanie się między arenami. Norweska para Jens Lurås Oftebro i Andreas Skoglund wygrała złoto w dramatycznym finiszu, pokonując Finów Eero Hirvonena i Ilkkę Herolę zaledwie 0,5 sekundy. Brązowy medal powędrował do Austrii, do rąk Stefana Rettenneggera i Johannesa Lampártera. Dla Oftebro był to trzeci złoty medal na tych igrzyskach — wcześniej triumfował w obu indywidualnych konkursach Gundersena. „To więcej niż się spodziewałem. Jeszcze w to nie wierzę” — powiedział Norweg po biegu. Kombinacja nordyczna, obecna w programie olimpijskim od samych pierwszych igrzysk zimowych w Chamonix w 1924 roku, może zniknąć z kolejnych edycji — czwartek mógł być więc pożegnaniem z tym wyjątkowym sportem na najwyższym poziomie.

Japonia rządzi lodem, Kanada odbiera hokejowe złoto

Wieczorna sesja na mediolańskim lodowisku Milano Ice Skating Arena przyniosła finał łyżwiarstwa figurowego kobiet, który zapisze się złotymi literami w japońskiej historii sportu. Siedemnastoletnia Ami Nakai, debiutantka na seniorskiej scenie, potwierdziła pierwszą lokatę z programu krótkiego (78,71 pkt) i zdobyła złoty medal olimpijski — pierwsze takowe dla Japonii w tej dyscyplinie od igrzysk w Turynie w 2006 roku, gdzie triumfowała Shizuka Arakawa. Symboliczne: tamto złoto również padło we Włoszech. Srebro wywalczyła doświadczona rodaczka Nakai — Kaori Sakamoto, trzykrotna mistrzyni świata i brązowa medalistka z Pekinu 2022, dla której były to ostatnie zawody kariery (program krótki wykonywała do muzyki „Time to Say Goodbye”). Brązowy medal trafia do 20-letniej Alysy Liu ze Stanów Zjednoczonych, mistrzyni świata z 2025 roku, która po krótkotrwałej emeryturze wróciła na lód na własnych zasadach. „To nieopisywalne — opowiedzenie tej historii wymagałoby całego filmu” — stwierdziła Liu.

Kilkaset metrów dalej, na Santagiulia Arena, rozegrał się od godziny 19:10 finał hokeja kobiet, który był siódmym olimpijskim starciem USA i Kanady w meczach o złoto. Kanadyjki wygrały 3:2, sięgając po szóste w historii olimpijskie złoto w tej dyscyplinie i rewanżując się za porażkę 0:5 w fazie grupowej tych samych igrzysk. Przebieg meczu odzwierciedlał całą złożoność tej rywalizacji: Stany Zjednoczone do finału szły z pięcioma kolejnymi szatami (bez straconego gola przez ponad 300 minut), Kanada zaś z kapitanką Marie-Philip Poulin na czele — która wcześniej przebiła rekord wszechczasów olimpijskich goli, należący dotąd do Hayley Wickenheiser. Kluczowe dane o tym meczu:

• Kanada wygrała 3:2 po regularnym czasie gry
• Siódme olimpijskie złoto dla Kanady w kobiecym hokeju
• Piąty z rzędu olimpijski finał USA kontra Kanada
• Bilans finałów: Kanada 4 wygrane, USA 2 (po sześciu poprzednich finałach)
• Poulin pobiła rekord wszechczasów olimpijskich goli jeszcze przed finałem

Wcześniej, od godziny 14:40, o brązowy medal rozegrały Szwajcaria ze Szwecją. W kwalifikacjach kobiet do finału halfpipe’u (od 19:30) na stoku pojawiły się czołowe zawodniczki świata, w tym Eileen Gu z Chin, srebrna medalistka big air na tych igrzyskach. Kwalifikacje mężczyzn w tej samej dyscyplinie odbyły się rano, od godziny 9:30.